“ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கை… பலருக்கு ஒரு சாட்சியாக மாறியது!”
ஒரு மனிதன் எவ்வளவு பெரிய காரியங்களைச் செய்தான் என்பதுதான் அவனுடைய
வாழ்க்கையின் அளவுகோல் அல்ல.
தேவனுக்காக அவன் எவ்வளவு உண்மையாக வாழ்ந்தான் என்பதே அவனுடைய உண்மையான சாட்சி.
தமிழ்நாட்டின் திருநெல்வேலி பகுதியிலுள்ள வேல்லாளன்விளை என்ற கிராமத்தில் 1874-ஆம் ஆண்டு
பிறந்தவர் வேதநாயகம் சாமுவேல் அசரியா. கிறிஸ்தவ
குடும்பத்தில் வளர்ந்த அவர், சிறுவயதிலிருந்தே கிறிஸ்தவ
கல்வியையும் ஆன்மீகப் பயிற்சியையும் பெற்றார். பின்னர் சென்னை கிறிஸ்தவக்
கல்லூரியில் கல்வி பயின்றார்.
ஆனால் அவருடைய வாழ்க்கையின் நோக்கம் கல்வியோ, தனிப்பட்ட
முன்னேற்றமோ மட்டும் அல்ல.
மக்களிடம் சுவிசேஷத்தை எடுத்துச் செல்ல வேண்டும் என்ற பாரம் அவருடைய
உள்ளத்தில் வளர்ந்தது.
19 வயதிலேயே அவர் YMCA-வின் மூலம்
சுவிசேஷப் பணியில் ஈடுபடத் தொடங்கினார். தென்னிந்தியாவில் YMCA பணியிலும்
தலைமைப் பொறுப்பிலும் செயல்பட்டார்.
🔥 ஒரு பயணம்… ஒரு பெரிய மாற்றம்
1902-ஆம் ஆண்டு அவர் இலங்கையின்
யாழ்ப்பாணத்திற்குச் சென்று தமிழர்களிடையே சுவிசேஷப் பணியைப் பார்த்தார்.
அந்த அனுபவம் அவருடைய சிந்தனையை ஆழமாக மாற்றியது.
“நாம் பெற்றிருக்கிற சுவிசேஷத்தை
மற்றவர்களிடம் கொண்டு செல்ல வேண்டாமா?”
என்ற பாரம் அவருக்குள் அதிகரித்தது.
அதன் விளைவாக 1903-ஆம் ஆண்டு Indian
Missionary Society உருவாகுவதில் அவர் முக்கிய பங்காற்றினார். பின்னர் 1905-ஆம் ஆண்டு National Missionary Society உருவாக்கத்திலும்
அவர் முக்கிய பங்கு வகித்தார்.
அதாவது…
அவர் சுவிசேஷத்தைப் பற்றி பேசுவதோடு மட்டும் நின்றுவிடவில்லை.
அதை மக்களிடம் கொண்டு செல்லும் பணிக்காக தனது வாழ்க்கையையே அர்ப்பணித்தார்.
🙏 தேவன் அழைத்த இடத்திற்குச்
சென்றார்
1909-ஆம் ஆண்டு YMCA பணியை விட்டு, மிஷனரி
பணிக்காக Dornakal பகுதிக்குச் சென்றார்.
அந்தப் பகுதியில் சுவிசேஷப் பணியில் ஈடுபட்ட அவர், 1912-ஆம் ஆண்டு Dornakal மறைமாவட்டத்தின்
முதல் இந்திய ஆயராக அர்ப்பணிக்கப்பட்டார்.
அவருடைய பணிக்காலத்தில் Dornakal திருச்சபை பெரிதும் வளர்ந்தது.
பல்வேறு சமூகங்களைச் சேர்ந்த மக்கள் கிறிஸ்தவ சமூகத்தில் இணைந்தனர்.
அவருடைய வாழ்க்கை நமக்கு ஒரு முக்கியமான பாடத்தைக் கற்றுக்கொடுக்கிறது:
தேவன் ஒருவரை அழைக்கும்போது, அந்த அழைப்பு
அவருடைய வசதிக்காக மட்டும் அல்ல; மற்றவர்களின்
வாழ்க்கையில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவதற்காகவும் இருக்கிறது.
📖 “நான் இங்கே இருக்கிறேன்; என்னை
அனுப்பும்”
ஏசாயா தீர்க்கதரிசியின் வார்த்தைகளை நினைத்துப் பாருங்கள்:
“இதோ, நான்
இருக்கிறேன்; என்னை அனுப்பும்.”
— ஏசாயா 6:8
இந்த வசனம் ஒரு கேள்வியை நம்மிடம் கேட்கிறது:
“தேவனே, என்னை எங்கே
பயன்படுத்தப் போகிறீர்?”
என்று நாம் கேட்கிறோமா?
அல்லது,
“தேவனே, எனக்கு என்ன
கிடைக்கும்?”
என்று மட்டுமே கேட்கிறோமா?
அசரியாவின் வாழ்க்கை நமக்கு சொல்லும் செய்தி இதுதான்:
சாட்சி என்பது நாம் பேசும் வார்த்தைகளில் மட்டும் இல்லை.
நாம் வாழும் வாழ்க்கையிலும் இருக்க வேண்டும்.
❤️ ஜீவனுள்ள சாட்சி என்றால் என்ன?
ஜீவனுள்ள சாட்சி என்றால்…
பிரச்சினையே இல்லாத வாழ்க்கை அல்ல.
பிரச்சினைகளின் நடுவிலும் தேவனை விட்டுவிடாத வாழ்க்கை.
தோல்வியே இல்லாத வாழ்க்கை அல்ல.
தோல்வியின் நடுவிலும் விசுவாசத்தை இழக்காத வாழ்க்கை.
கண்ணீர் இல்லாத வாழ்க்கை அல்ல.
கண்ணீரோடும் தேவனைப் பற்றிக்கொள்ளும் வாழ்க்கை.
மனிதர்களின் பாராட்டுக்காக வாழ்வது அல்ல.
தேவனுடைய சித்தத்திற்காக வாழ்வது.
🔥 இன்று நமக்கான சவால்
நண்பரே…
நாம் இன்று தேவனைப் பற்றி பேசுகிறோம்.
ஆனால் நம்முடைய வாழ்க்கையைப் பார்த்து மற்றவர்கள்,
“இவர் உண்மையாகவே கிறிஸ்துவைப்
பின்பற்றுகிறார்”
என்று சொல்ல முடியுமா?
நம்முடைய குடும்பம் நம்முடைய சாட்சியைப் பார்க்கிறதா?
நம்முடன் வேலை செய்பவர்கள் நம்முடைய நேர்மையைப் பார்க்கிறார்களா?
நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்கள் நம்முடைய அன்பை அனுபவிக்கிறார்களா?
நாம் பேசும் வார்த்தைகளுக்கும் வாழும் வாழ்க்கைக்கும் ஒன்றுபாடு இருக்கிறதா?
இதுதான் முக்கியமான கேள்வி.
📖 தேவனுடைய வார்த்தை
“நீயும் உன்னை எல்லாவற்றிலும்
நற்கிரியைகளுக்கு மாதிரியாயிருக்கும்படி காட்டிக்கொள்.”
— தீத்து 2:7
ஒரு நல்ல பிரசங்கம் சில நிமிடங்கள் மட்டுமே கேட்கப்படும்.
ஆனால்…
ஒரு நல்ல வாழ்க்கை பல ஆண்டுகள் பிரசங்கிக்கக்கூடும்.
உங்கள் வாழ்க்கையே உங்கள் குடும்பத்திற்கு ஒரு பிரசங்கமாக இருக்கலாம்.
உங்கள் பொறுமையே ஒருவருக்கு ஒரு சாட்சியாக இருக்கலாம்.
உங்கள் மன்னிப்பே ஒருவரை கிறிஸ்துவின் அன்பை அறியச் செய்யலாம்.
உங்கள் நேர்மையே ஒருவரை சிந்திக்கச் செய்யலாம்.
✝️ முடிவுரை — நாமும் ஜீவனுள்ள சாட்சிகளாக இருப்போம்
அசரியா போன்ற வரலாற்று கிறிஸ்தவத் தலைவர்களின் வாழ்க்கையைப் படிப்பதன் நோக்கம்
அவர்களைப் புகழ்வது மட்டும் அல்ல.
அவர்களின் வாழ்க்கையிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
தேவன் அழைத்தால் — செல்ல வேண்டும்.
தேவன் சொன்னால் — கீழ்ப்படிய வேண்டும்.
சோதனை வந்தால் — விசுவாசிக்க வேண்டும்.
வாய்ப்பு கிடைத்தால் — சாட்சியாக வாழ வேண்டும்.
இன்று முதல் ஒரு முடிவு எடுப்போம்:
“என் வாழ்க்கை ஒரு ஜீவனுள்ள
சாட்சியாக இருக்கட்டும்.”
நான் பேசுவதில் மட்டும் அல்ல…
நான் வாழ்வதிலும் கிறிஸ்து தெரியட்டும்!
🙏 “கர்த்தாவே, என்
வாழ்க்கையை உமக்காக பயன்படுத்தும். என் வார்த்தைகள் மட்டுமல்ல, என்
வாழ்க்கையும் உமக்கு ஒரு சாட்சியாக இருக்கட்டும்.”
ஆமென். ✝️❤️